Σε σύνδεση τώρα

Έχουμε 119 επισκέπτες συνδεδεμένους
Για την εκπαίδευση

 

Ρούσσος Βρανάς

Το υπουργείο... Παιδείας της Γαλλίας

 

Το υπουργείο...

... Παιδείας της Γαλλίας τοποθέτησε χθες απόσπασµα αστυνομικών σε ένα λύκειο. Αυτήν την απάντηση βρήκε η γαλλική κυβέρνηση στη σχολική βία. Το κλομπ. Με αυτήν τη λογική, τι περιμένει αύριο τους μαθητές; Ένας δικαστής; Και μεθαύριο; Ένας δεσμοφύλακας;

 

Οι καθηγητές...

... της Γαλλίας, όμως, έχουν εξοργιστεί και από μια άλλη απόφαση του υπουργείου, η οποία οδηγεί σε ένα «λύκειο λάιτ»: να περιορίσει τις ώρες διδασκαλίας της αρχαίας ελληνικής και της λατινικής γλώσσας στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Νιώθουμε σαν είδος που απειλείται µε εξαφάνιση, διαμαρτύρονται οι καθηγητές που πέρυσι τις δίδαξαν σε 500.000 μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου.

 

«Είναι κρίμα να σκύβουμε το κεφάλι σε μια ωφελιμιστική ιδεολογία, που δεν βλέπει παρά µόνο τις πρακτικές επιστήμες», λέει ο εκδότης Ζερόµ Μιγιόν. «Πρέπει να σώσουμε τις ανθρωπιστικές επιστήμες» (τον προσεχή μήνα θα εκδώσει το «Λεξικό λατινικών και ελληνικών φράσεων» του Ρέντσο Τόσι, µε πρόλογο του Ουµπέρτο Εκο).

 

Αυτή η γενοκτονία της πολιτισμικής κληρονομιάς δεν αφορά µόνο τη Γαλλία: είναι προγραμματισμένη σε όλον τον ευρωπαϊκό χώρο, που υποκύπτει διαρκώς στις πρακτικές ανάγκες της παγκοσμιοποίησης. Όμως, τι απομένει από τις πρακτικές µας γνώσεις όταν φύγουμε από τα θρανία; Τι απομένει από τον κύκλο του Οϊλερ και τις δευτεροβάθμιες εξισώσεις; Σχεδόν τίποτα.

 

Και τι απομένει από τα Λατινικά και τα Ελληνικά;

«Όλα εκείνα στα οποία οφείλουμε σήμερα αυτό που λέμε καλλιεργημένο πνεύμα», λέει ο συγγραφέας Χ. Κεραλί.

«Τα ιδρυτικά κείμενα της λογικής σκέψης, τη γέννηση των επιστημών και της πολιτικής, τη φιλοσοφική έρευνα που συχνά περνάει μέσα από την ετυμολογία, τη σχέση µε τις ρίζες των περισσότερων λέξεων, τα γλωσσικά όπλα του Δικαίου, της Ιατρικής και εν γένει των επιστημών, την Αντιγόνη που έδειξε πως υπάρχουν υψηλότερες αξίες από τους ατελείς νόμους των ανθρώπων, όλους τους μεγάλους µας μύθους. Σίγουρα υπάρχουν εξαιρετικές μεταφράσεις του Ομήρου, του Θουκυδίδη, του Σοφοκλή. Όμως, τίποτα δεν συγκρίνεται µε την εμπειρία να σκύβουμε πάνω στο πρωτότυπο».

 

Οι λεγόμενες...

... «νεκρές γλώσσες» παραμένουν ζωντανές σε ολόκληρο τον δυτικό πολιτισμό. Κι αυτός ο πολιτισμός δεν πρόκειται να γίνει καλύτερος µε τη δολοφονία των Ελληνικών και των Λατινικών πάνω στα σχολικά θρανία. Αντιθέτως, όπως είχε προβλέψει η Ζακλίν ντε Ροµιγί στο περιοδικό «Λε Πουάν» το 2007, αυτή η παιδαγωγική δολοφονία θα ανοίξει άλλη μια πόρτα στη σχολική βία και τη βαρβαρότητα.

 

Έγραφε...

... η ελληνίστρια: «Αυτό που λατρεύω στα ελληνικά κείμενα είναι η συνάντηση µε τη γέννηση της έλλογης σκέψης, η έκρηξη φωτός που πρωτοφάνηκε σε έναν κόσμο αμήχανο και σκοτεινό.

Ο λόγος είναι το τείχος που προστατεύει από την κτηνωδία. Όποιος δεν γνωρίζει, όποιος δεν ξέρει να εκφραστεί, όπως πολλοί νέοι µας σήμερα, όποιος δεν έχει λόγο επαρκή για να ακουστεί, επειδή η σκέψη του είναι μπερδεμένη και σκοτισμένη, τότε δεν του απομένουν παρά οι γροθιές, το ξυλοκόπημα, η ωμή, ανόητη και τυφλή βία».

 

Ρούσσος Βρανάς, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε.

 

 

Πηγή: Εφημερίδα Τα Νέα, 22-09-2010

και http://www.alfavita.gr/artro.php?id=10039

Αναδημοσίευση: www.e-keimena.gr

 

 

 

 

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Κυριακή, 26 Σεπτέμβριος 2010 12:14