Σε σύνδεση τώρα

Έχουμε 24 επισκέπτες συνδεδεμένους

In my mind

Unicef
Για τα παιδιά του κόσμου
Action aid
Γιατί είμαστε ακόμη οι πράξεις μας
Διεθνής Αμνηστία
Για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου
Joomla!
Το πιο φιλικό, ελεύθερο, ανοιχτού κώδικα CMS
Mozilla Firefox
Ο πιο ασφαλής, ελεύθερος, ανοιχτού κώδικα περιηγητής ιστού. (Μας βλέπετε και καλύτερα)
Καλωσήρθατε στον ιστότοπο e-keimena.gr
editos
Συντάχθηκε απο τον/την Administrator   
Δευτέρα, 13 Ιούλιος 2015 23:19

 

Felice Casorati  - Dreaming of Pomegranates

 

  

Απ’ το κακό και τ’ άδικο διωγμένο

κι όπως ενήστευες τη δίκοπη ζωή,

σε βρήκα ξαφνικά σημαδεμένο

να σ’ έχει ο κάτω κόσμος ξεγραμμένο

κι ο πάνω κόσμος να `ναι οι τροχοί

που σ’ έχουν στα στενά κυνηγημένο...

 

 

Και πήρες του καιρού τ’ αλφαβητάρι

και της αγάπης λόγια φυλαχτό,

για να βρει πάλι ρίζα το χορτάρι

και πήρες την ελπίδα και τη χάρη,

ψηλά να πας να χτίσεις κιβωτό

με την ελπίδα μόνο και τη χάρη...

 

 

Μα πως να μην ξεχάσεις την αυλή σου

και την παλιά τη γνώμη καθενός,

όσους κρυφά περπάτησαν μαζί σου

να σημαδεύουν πάλι τη ζωή σου

και να σαι το πουλί κι ο κυνηγός

στις μαύρες λαγκαδιές του παραδείσου...

 

 

Κρυφά και φανερά σ’ ακολουθούνε

οι συμμορίες κι οι βασανιστές

και ψάχνουν μέρα νύχτα να σε βρούνε,

μα δεν υπάρχει δρόμος να διαβούνε

γιατί ποτέ δεν ήταν ποιητές,

το χώμα που πατούν να προσκυνούνε...

 

  

 

H δίκοπη ζωή

Θ. Μικρούτσικος, Μ. Ελευθερίου, Γ. Μεράντζας 1977

 

 

 

Κυριακή βράδυ, Δευτέρα πρωί

 

 

Δύο Παγκόσμιοι Πόλεμοι ξεκίνησαν απ’ τη Γερμανία και ο Τρίτος πάλι από αυτούς θα ξεκινήσει.

 

Άλλο ένα πολιτισμικό χάσμα να βαθαίνει, να βαραίνει και να σκιάζει την Ευρώπη.

Την Ευρώπη των Γερμανών, πλέον.

Επιστροφή στον Πρωτογονισμό και τη Βαρβαρότητα.

(Όχι ότι φύγαμε ποτέ, αλλά να, ελπίσαμε κάποτε.)

 

Και η ελπίδα που πεθαίνει τελευταία έχει ήδη πεθάνει από την τόση χυδαιότητα αυτών, που είτε δεν ξέρουν ιστορία είτε δεν έμαθαν τίποτε από αυτήν.

Τόσα χρόνια, βήματα σημειωτόν, για να ‘ρθουν αυτοί που χρωστούν στην Ιστορία και να την ξαναβιάσουν.

 

Και δεν θα πω ούτε ότι έχει ο καιρός γυρίσματα ούτε ότι η ιστορία κάνει κύκλους και άλλα τέτοια λιπόψυχα.

Εμείς, όπως στρώσαμε, θα κοιμηθούμε.

Με τα λάθη και τα πάθη μας. Και τα άνθη, του Καλού ή του Κακού μας.

Αυτοί όμως πώς θα συνεχίσουν, όταν ο κόσμος έχει αρχίσει να συνειδητοποιεί και ως εκ τούτου να βλέπει τη δυσειδή όψη τους;

 

Εμείς πληρώσαμε: Πρώτα απ’ όλα με ήττα και «ταπείνωση».

Να προσέξει κανείς τη λέξη: πρόκειται για την εκδικητικότητα του βλαχαδερού. Αυτού που έμαθε αρχαία ελληνικά μόνο και μόνο για να λέει ότι τα ξέρει, που απέκτησε λεφτά, έδωσε νέο περιεχόμενο στα πλέγματά του και έγινε τώρα ο νταβατζής του χωριού. Αυτού που ένιωσε να αμφισβητείται η δύναμή του.

Και έπρεπε να δείξει σε όλους ποιος είναι το αφεντικό.

 

Οι Γερμανοί δεν έχουν διαβάσει Προμηθέα Δεσμώτη (ούτε και οι δικοί μας βέβαια, αλλά αυτό το πληρώνουμε ήδη). Κι όσοι δικοί τους το έχουν κάνει, κουνούν μελαγχολικά το κεφάλι. Τι είδους τιμωρία είναι αυτή που αποβλέπει στη σαδιστική ηδονή του τιμωρούντος, μέσα από τη διαρκή τυραννία του τιμωρούμενου; Οι Έλληνες εγκατέλειψαν έγκαιρα τους Σίσυφους, τους Τάνταλους και τις Δαναΐδες στις ανατολικές καταβολές τους.

Αλλά αυτοί οι νέοι θεοί ικανοποιούνται αυτάρεσκα κλωτσώντας στην κοιλιά και το κεφάλι εκείνους που είναι πεσμένοι στο έδαφος.

Και αυτοθαυμάζονται κιόλας.

 

Το πράγμα δεν τελειώνει εδώ.

Κι εμείς, έχουμε μέλλον στην οδύνη.

 

Και είναι νίκες που δεν μπορεί να τις χαρεί ο νικητής, γιατί δεν του παρέχει αυτήν την ικανοποίηση ο ηττημένος.

Και είναι ήττες, που έχουν τη σοφία τους: βλέπεις την πλεγματικότητα του βλαχαδερού και λες ότι εσύ τουλάχιστον δε είσαι ούτε πρόκειται να γίνει τέτοιος.

 

Γιατί, εσύ είσαι ο Προμηθέας Δεσμώτης.

 

«…νέον νέοι κρατεῖτε καὶ δοκεῖτε δὴ

ναίειν ἀπενθῆ πέργαμ᾽· οὐκ ἐκ τῶνδ᾽ ἐγὼ

δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας ᾐσθόμην;

τρίτον δὲ τὸν νῦν κοιρανοῦντ᾽ ἐπόψομαι

αἴσχιστα καὶ τάχιστα. μή τί σοι δοκῶ

 

ταρβεῖν ὑποπτήσσειν τε τε τοὺς νέους θεούς;

πολλοῦ γε καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω…»

 

Ήταν ένα ατελείωτο απόγευμα Κυριακής που έμοιαζε να ξεθωριάζει (και πάλι) ο Κόσμος: πουθενά να πας, τίποτα να δεις, τίποτα να κάνεις. 

 

 

Κωνσταντίνος Ν. Καρεμφύλλης

 

 

ΥΓ: Και σε μία ατελείωτη Δευτέρα θα συνεχίσεις να αγοράζεις τα προϊόντα τους.

 

 

 

 

Lauren Bath - Bettys BeachWhit sundays

 

  

 

e-keimena.gr

 

 

Ιστότοπος για την Ελληνική Γλώσσα στην εκπαίδευση

και πεδίο βολής εξαιρετικών κειμένων στο διαδίκτυο.

 

Αγαπητοί φίλοι,

Το περιεχόμενο του ιστότοπου είναι ελεύθερο και ανοιχτό προς ανάγνωση και χρήση, για κάθε ενδιαφερόμενο.

Από την άποψη αυτή

Επιτρέπεται η αναδημοσίευση ή χρήση μέρους ή του συνόλου των αναρτήσεων που περιλαμβάνονται στον ιστότοπο αυτό από μαθητές, εκπαιδευτικούς ή άλλους "κυβερνοναύτες", χωρίς να απαιτείται προηγουμένως κάποια προφορική ή γραπτή άδεια από το διαχειριστή.

Αν βρίσκετε και εσείς κάποιο νόημα στο μοίρασμα και την ελεύθερη πρόσβαση στη γνώση, την πληροφορία και τη σκέψη, μπορείτε να αναφέρετε τον ιστότοπο ως πηγή, προκειμένου να τον ανακαλύψουν και ενδεχομένως να τον χρησιμοποιήσουν και άλλοι.

Μπορείτε επίσης να προτείνετε και εσείς κάποιες αναρτήσεις (κείμενα, υλικό διδασκαλίας, κ.λπ.) γράφοντας το ονοματεπώνυμό σας, την ηλεκτρονική σας διεύθυνση και στέλνοντάς τα στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

e.keimena[at]yahoo[dot]gr

 

Η ευθύνη της τελικής επιλογής του υλικού ανήκει στη διαχείριση του Ιστότοπου.

 

 

e.keimena[at]yahoo[dot]gr

 

 

τελευταία ενημέρωση

2015, Ιούλιος 14

 

 

 

 

Τελευταία Ενημέρωση στις Τρίτη, 28 Ιούλιος 2015 12:21